18/6/2008 - SEVGİ

mektup yazmaktır



hep O'nu düşünmektir



birlikte vakit geçirmektir


dalgaların sesidir SEVGİ



kuşların kırıntıları yiyişini izlemektir



birlikte AYNI yöne bakmaktır


eşit olmaktır


vahşi dalgalara yelken açmaktır


yağmura aldırmadan yürümektir


uçurmaktır sevdiğini


piknik yapmaktır


yanağını okşamaktır


ve küçük bir busedir

18/6/2008 - SARAH MİCHELLE GELLAR KİMDİR ?

15/6/2008 - GWYNETH PALTROW - KİMDİR ?

OYNADIĞI FİLMLER - IRONMAN ( DEMİR ADAM -2008 ) ELDE MAKAS KOŞMAK ( 2006 ) INFAMOUS ( ALLAHU BOZUK -2006 ) KANIT -2005 ;  SKY KAPTAİN VE YARININ DÜNYASI -2005 SYLVIA -2003  ZİRVEYE TIRMANIŞ -2003  TUTKU -2002 ALÇAK ADAM- 2001  TENENBAUM AİLESİ -2001  BİR ŞANS DAHA -2000 YETENEKLİ BAY RİPLEY - 1999 AŞIK SHAKESPEARE -1998 BÜYÜK UMUTLAR - 1998  KUSURSUZ CİNAYET  -1998 RASTLANTININ BÖYLESİ -1998 SEVEN ( YEDİ ) 1995

Gwyneth Kate Paltrow, (doğum tarihi- 28 Eylül 1972). ABD'li sinema oyuncusu.

28 Eylül 1972 tarihinde Los Angeles, Kaliforniya'da dünyaya geldi. Yapımcı - yönetmen Bruce Paltrow ve oyuncu Blythe Danner'in kızı olan Gwyneth Paltrow kendisi gibi oyuncu olan Katherine Moennig'in kuzenidir.

New York'taki Spence School'un ardından bir dönem University of California at SantaBarbara'ya devam etti ardından okulu bıraktı.

Gwyneth Paltrow, 1991 yılında Shout isimli filmle oyunculuk kariyerine başladı. Aynı yıl Steven Spielberg’in, Kanca adlı filminde Genç Wendy’yi canlandırdı ve ismini duyurmaya başladı.

Dennis Quaid, Meg Ryan ve James Caan ile birlikte oynadığı Flesh and Bone (1993) adlı filmle yıldızı parlayan Paltrow, daha sonra Malice (1993), Jefferson in Paris, Yedi (1995) ve Emma’da (1996) rol aldı.

1998yılında Aşık Shakespeare’deki rolüyle, "En İyi Kadın Oyuncu" dalında Altın Küre ve Oscar ödüllerini kazandı.

15/6/2008 - HANCOCK - WİLL SMİTH

eğer bir filmin içinde will smith oynuyorsa o filmi mutlaka izleyin derim .

her saniyesine gülmekten öleceğiniz harika bir film

Hancock aslında başkalarının ne düşündüğünü umursayan birisi değildir. Halkla İlişkiler Uzmanı Ray Embrey’in (Jason Bateman) hayatını kurtardıktan sonra  alaycı super kahramanımız kendisinin de zayıf bir tarafının olabileceğini farketmeye başlar. Hancock’un bugüne kadar karşılatığı en büyük sorun bu yönüyle yüzleşmek olacaktır. Ayrıca, bu da Ray’in karısı Mary’nin (Charlize Theron), onun işe yaramazın teki olduğu konusundaki ısrarını kırmak için bir fırsattır.

15/6/2008 - İÇİNDEKİ YABANCI - JODİE FOSTER - 2007

New York sokakları Erica Bain (Jodie Foster) için hem evi hem de geçim kaynağıdır. Sevgili şehrinin seslerini ve hikayelerini sunucusu olduğu “Street Walk” (Sokakta Yürümek) adlı programı aracılığıyla radyo dinleyicileriyle paylaşmaktadır. Akşamları, hayatının aşkı olan nişanlısı David Kirmani’nin (Naveen Andrews) yanına gider. Fakat Erica’nın bildiği ve sevdiği her şey korkunç bir gecede elinden sökülüp alınır: David’le birlikte uğradıkları apansız ve hunharca saldırı David’in ölümüne, Erica’nın da ölümün eşiğine gelmesine neden olur.
Erica’nın vücudundaki yaralar iyileşse de, daha derindeki yaralar kapanmaz. David’i kaybetmenin yarattığı hüsrandan daha büyük olan tek şey, peşini asla bırakmayan dehşet verici korku hissidir. Bir zamanlar gezmeyi çok sevdiği şehir sokakları, hatta bunların en sıcak ve aşina olanları bile, artık yabancı ve tehditkar görünmektedir.
Sonunda bu korku dayanılmaz bir hâl alınca, Erica kendini ona karşı donanımlı kılacak bir şeyler yapmaya karar verir. Elindeki silah kendini soyut bir düşmana karşı korumanın somut bir yolu olur…ya da o böyle düşünür.
İlk kez birini vurduğunda, öl ya da öldür durumu söz konusudur. İkinci kere de bir nefsi müdafaadır…yoksa acaba kendini tehlikeden uzak tutmamayı mı seçmiştir? Bir zamanlar Erica’nın kanını donduran korku yerini başka bir şeye bırakır; bir gece kendinden çalınan hayatı tekrar geri alma dürtüsüne, içinde olduğunu fark etmediği bir şeye dönüşür.

öncelikle filmi jodie foster için izledim ama izledikten sonra pişman olmakla olmamak arasında kaldım... filmde olan aslında hiç başımıza gelmiycek sandığımız bir şey başımıza geldiğinde ne yaparız sorusuna cevap. kadınızımız filmde hiç bilmediği bir yönünü keşkefiyor. acaba biz olsaydık ne yapardık. film bu tür içsel sorgulamalarla ilerliyor zaten. olaydan önceki hayatımızla sonraki hayatımız... filmin anlatım tarzı iiydi de sanki hep bişiler eksik gibi geldi. ne olduğunu bulamıyorum ama açıkçası daha ii bir film bekliyordum. ama diğer yandan bakınca anlatılan şey zaten basit bir olgu yani daha önce yaşamadığımız bir şeyi yaşarsak ne yaparız oldugusu... bunu da süsleye püsleye nasıl anlatılırdı konu nasıl işlenirdi bilemiyorum... belkide görkemli yapımlara öyle alıştık ki biraz basit kalacak bir konuyu izlediğimizde beğenmeyebiliyoruz ama yine de sanki biiler yapılabilirdi. sonuç olarak jodie fosterı izlemek güzeldi yer yer kendini sorgulaması özellikle "ellerim neden titremedi" sorusunu çok beğendim bu olgu filme çok güzel bir tat vermiş diğer yandan jodie filmde yalnız kalmış keşke onu tamamlıycak erkek aktörümüz (polis) jodie daha çok yakışan birisi olsaymış..

.