15/6/2008 - İÇİNDEKİ YABANCI - JODİE FOSTER - 2007

New York sokakları Erica Bain (Jodie Foster) için hem evi hem de geçim kaynağıdır. Sevgili şehrinin seslerini ve hikayelerini sunucusu olduğu “Street Walk” (Sokakta Yürümek) adlı programı aracılığıyla radyo dinleyicileriyle paylaşmaktadır. Akşamları, hayatının aşkı olan nişanlısı David Kirmani’nin (Naveen Andrews) yanına gider. Fakat Erica’nın bildiği ve sevdiği her şey korkunç bir gecede elinden sökülüp alınır: David’le birlikte uğradıkları apansız ve hunharca saldırı David’in ölümüne, Erica’nın da ölümün eşiğine gelmesine neden olur.
Erica’nın vücudundaki yaralar iyileşse de, daha derindeki yaralar kapanmaz. David’i kaybetmenin yarattığı hüsrandan daha büyük olan tek şey, peşini asla bırakmayan dehşet verici korku hissidir. Bir zamanlar gezmeyi çok sevdiği şehir sokakları, hatta bunların en sıcak ve aşina olanları bile, artık yabancı ve tehditkar görünmektedir.
Sonunda bu korku dayanılmaz bir hâl alınca, Erica kendini ona karşı donanımlı kılacak bir şeyler yapmaya karar verir. Elindeki silah kendini soyut bir düşmana karşı korumanın somut bir yolu olur…ya da o böyle düşünür.
İlk kez birini vurduğunda, öl ya da öldür durumu söz konusudur. İkinci kere de bir nefsi müdafaadır…yoksa acaba kendini tehlikeden uzak tutmamayı mı seçmiştir? Bir zamanlar Erica’nın kanını donduran korku yerini başka bir şeye bırakır; bir gece kendinden çalınan hayatı tekrar geri alma dürtüsüne, içinde olduğunu fark etmediği bir şeye dönüşür.

öncelikle filmi jodie foster için izledim ama izledikten sonra pişman olmakla olmamak arasında kaldım... filmde olan aslında hiç başımıza gelmiycek sandığımız bir şey başımıza geldiğinde ne yaparız sorusuna cevap. kadınızımız filmde hiç bilmediği bir yönünü keşkefiyor. acaba biz olsaydık ne yapardık. film bu tür içsel sorgulamalarla ilerliyor zaten. olaydan önceki hayatımızla sonraki hayatımız... filmin anlatım tarzı iiydi de sanki hep bişiler eksik gibi geldi. ne olduğunu bulamıyorum ama açıkçası daha ii bir film bekliyordum. ama diğer yandan bakınca anlatılan şey zaten basit bir olgu yani daha önce yaşamadığımız bir şeyi yaşarsak ne yaparız oldugusu... bunu da süsleye püsleye nasıl anlatılırdı konu nasıl işlenirdi bilemiyorum... belkide görkemli yapımlara öyle alıştık ki biraz basit kalacak bir konuyu izlediğimizde beğenmeyebiliyoruz ama yine de sanki biiler yapılabilirdi. sonuç olarak jodie fosterı izlemek güzeldi yer yer kendini sorgulaması özellikle "ellerim neden titremedi" sorusunu çok beğendim bu olgu filme çok güzel bir tat vermiş diğer yandan jodie filmde yalnız kalmış keşke onu tamamlıycak erkek aktörümüz (polis) jodie daha çok yakışan birisi olsaymış..

.